Ég þoli stundum ekki sjálfa mig.

T.d. eins og í morgun þegar ég gleymdi gemsanum á eldhúsborðinu. Var fyrst bara voða fegin, laus við að hafa hann glymjandi allan daginn. En ég er eiginlega bara hálf manneskja núna. Sakna gemsans míns. How sick is that?

..

Einu sinni byrjuð, get ekki hætt..

Byrjaði á kryddjurtaræktun í vor. Er svo gaman að ég gæti opnað kryddjurtaheildverslun. Basilika, kóríander og timian...sprettur af lífsins list í pottunum hjá mér. Trúi þessu varla, enda hefur svona ræktun farið illa hjá mér í öll hin skiptin sem ég prufaði. En ég passaði betur upp á að vokva þetta núna. Og nú er bara að halda áfram, ætla að prófa fleiri tegundir!
Svo var í ég matjurtagarðinum í gær, að hreinsa og stinga upp. Nú get ég plantað kartöflunum (var á svipuðum tima í fyrra, gekk bara mjög vel), salatinu og svo er að hella sér í jarðaberjarækt. Er tilbúin með kassa og alles. Svo er rabarbarinn heldur betur búin að taka við sér. Ég á eftir að verða svo geðveikislega heimilisleg í sumar að ég fæ ógeð á sjálfri mér...
..

Austfirðir

Ég var send austur á Firði um síðustu helgi í tengslum við vinnuna. Það var mjög áhugavert á margan hátt. Þarna er mikil uppbygging í gangi, hálfgerð "gullgrafarastemming" ríkjandi eins og einn heimamaður kallaði það. En ég sem sagt flaug í fyrsta sinn austur á Egilsstaði. Í annað sinn sem ég hef flogið innanlands. Er vanari að keyra þangað sem ég er að fara. Enda var ég í hálfgerðum vandræðum að pakka niður því sem ég þurfti, þ.e. fyrir helgi á hóteli, fyrirlestur, rútuferð og gönguferð, fínan kvöldferð ofl. Ég stóð lengi og horfði á fataskápinn og klóraði mér í kollinum. En hefði ég verið að pakka fyrir 5 daga jeppaferð á fjöll, vetrarferð eða sumarferð, þá hefði ég verið fimm mínútur að pakka. Eins og ég sagði við einn kollega minn, ég kann bara ekki að ferðast innanlands án jeppans míns. Ég bauð eiginmanninum með, og þegar við lentum fyrir austan og settumst upp í bílaleigubílinn, litla Yarispúddu, þá horfðum við á hvort annað og sögðum í kór "þetta er ekki alveg eins og það á að vera"... Svo rúntuðum við um ýmsa staði á sunnudeginum, m.a. inn í Mjóafjörð. Það vantar sko ekki náttúrufegurðina þarna fyrir austan. Og frómur bæjarstjórnarmaður í Fjarðabyggð sagði mér m.a. að aðalbláberin væru stærst og best á Austfjörðum. Það þarf nú ekki meira til að ég, "berjakerlingin" eins og ég er kölluð stundum, fari aftur austur, bara til þess að kanna þessa fullyrðingu!

Við fórum líka á Seyðisfjörð. Ég gekk eiginlega útfrá því að þar myndum við fá kaffi og meðlæti um þrjúleytið á sunnudegi. Enda að sögn líflegur bær. Það er skemmst frá því að segja að það var allt dautt þarna og allt lokað. Sá ekki eina hræðu á stangli. Seyðfirðingar fara greinilega ekki út úr húsi síðdegis á sunnudögum. Ég fer að halda að um leið og ferjan lætur sjá sig hlaupi allir til og opni búðirnar sínar. Asnalegt. Seyðisfjörður stóð alls ekki undir væntingum. Jújú, falleg hús, fallegur staður. En lýsi að öðru leyti frati á þennan bæ. Sorrí. Te og kaffi á Egilsstöðum björguðu okkur, enda nýlega búið að opna kaffihús inn af búðinni. Nammnamm. Eitt - núll fyrir Egilsstöðum. Neskaupstaður er staður sem kom á óvart. Þjónustustigið er ansi hátt þarna. Og bærinn fallegur burtséð frá aðkomunni, fram hjá draslaralegum bryggjum. En þarna var kaffihús, flott blómabúð, tónlistar-og hljóðfærabúð og flott heimavist Verkmenntaskólans. Mæli hiklaust með gistingu þar. Grunnskólinn einn sá flottasti á landinu og snjóflóðavarnirnar mjög smekklega útfærðar (bæði upp í fjalli og á t.d. grunnskólanum), annað en hörmungarvarnargarðurinn á Flateyri. Neskaupstaður fékk prik í hattinn hjá okkur!

..

Það eru allir að breyta um útlit.

Þ.e.a.s. á blogginu sínu. Allir að lífga upp á síðurnar sínar fyrir sumarið. Ég er að melta með mér hvort ég eigi að nenna því að breyta til. Æ. Kemur í ljós.
..