Nýja lúkkið
..er svo sem ágætt, en ég sakna linkanna og svo finnst mér þetta blogger kommentakerfi ekki eins sniðugt og haloscan. Ég mun finna út úr því, jafnvel velja annað útlit ef það hentar betur. Kemur í ljós.
..
Friday, October 15, 2004
Monsan er mætt á svæðið á ný!
Ég var að fletta Fréttablaðinu núna í morgun og rakst þar á frétt sem yljaði mér um hjartarætur. Monsurnar eru komnar aftur, eða Monchichi eins og þær heita víst. Ætli það sé asnalegt að hálffertugri konu langi í eina svoleiðis?
Annars varð ég heltekin af föndurbakteríunni í gær. Lofaði meira að segja sjálfri mér að taka til í föndurherberginu um helgina og bauð mér heim til vinkonu minnar í föndur á þriðjudagskvöldið næsta. Varð að beita mig gríðarlegum aga svo ég myndi ekki hrynja í föndurheimasíðugláp í vinnunni í gær og hér heima í gærkvöldi því ég er að kenna á námskeiði á laugardaginn og verð að undirbúa mig. En var í huganum farin að sauma út kort og líma og klippa. Og ástæðan fyrir þessum viðbrögðum? Ég kveikti óvart á Íslandi í Bítið og þar sat Gugga úr Föndru að sýna það nýjasta í jólakortaföndri. Ég fékk svona skjálfta í kroppinn. Örugglega ekkert ósvipað og dópistar fá..
..
Ég var að fletta Fréttablaðinu núna í morgun og rakst þar á frétt sem yljaði mér um hjartarætur. Monsurnar eru komnar aftur, eða Monchichi eins og þær heita víst. Ætli það sé asnalegt að hálffertugri konu langi í eina svoleiðis?
Annars varð ég heltekin af föndurbakteríunni í gær. Lofaði meira að segja sjálfri mér að taka til í föndurherberginu um helgina og bauð mér heim til vinkonu minnar í föndur á þriðjudagskvöldið næsta. Varð að beita mig gríðarlegum aga svo ég myndi ekki hrynja í föndurheimasíðugláp í vinnunni í gær og hér heima í gærkvöldi því ég er að kenna á námskeiði á laugardaginn og verð að undirbúa mig. En var í huganum farin að sauma út kort og líma og klippa. Og ástæðan fyrir þessum viðbrögðum? Ég kveikti óvart á Íslandi í Bítið og þar sat Gugga úr Föndru að sýna það nýjasta í jólakortaföndri. Ég fékk svona skjálfta í kroppinn. Örugglega ekkert ósvipað og dópistar fá..
..
Monday, October 11, 2004
Kommentakerfið...
..er ekki alveg að virka rétt hjá mér, þ.e. ég sé það ekki í fartölvunni en svo er allt í lagi þegar ég logga mig inn heima. Það er greinilega einhver pikkles í þessu. Ef einhver getur ímyndað sér hvað er að hrjá fartölvuna mína þá má sá hinn sami láta mig vita.
Annars leið helgin hratt og örugglega, enda flýgur tíminn yfirleitt áfram þegar maður er á fjöllum. Veðrið var svo sem ekkert til að hrópa húrra yfir, milt og lygnt en lítið skyggni. Við fórum aðskilin á fjöll við hjónin, frekar óvenjulegt. Ég fékk far með einni valkyrju á allmyndarlegu Patrol trölli og bóndinn fór með einum félaga okkar. Ella valkyrja og ég vorum einbíla, í niðamyrkri á föstudagskvöldið að feta okkur norður Kvíslarveituveginn (Sprengisand), yfir Þjórsá á Sóleyjarhöfðavaði og svo vestur yfir mela og sanda í Setrið þar sem okkar biðu tæplega fjörtíu karlar hvaðanæva af landinu. Og með þeim eyddum við svo helginni í fundahöld, át og gleði. Fórum síðan skemmtilegan rúnt á heimleiðinni, við hjónin að þessu sinni sameinuð í bíl, og vorum komin heim uppúr kvöldmatarleytinu í gær. Þar biðu okkar geðvonskulegar kisur, grautfúlar eftir suddaveður um helgina. Ég nefnilega sá að saltið hafði skolast vel af litla bílnum hérna fyrir utan, þannig að greinilega hefur rignt hér. Það sást líka á þungbrýnum köttunum að þeir höfðu verið saman innilokaðir alla helgina og rifist stöðugt. Litlir hárhnoðrar hingað og þangað eftir nokkur samstuð. Alveg magnað hvað þeim getur komið illa saman eftir öll þessi ár.
Ég fór svo á kóræfingu áðan, alveg virkilega skemmtilegt að venju. Ég komst ekki síðast og var alveg miður mín. Það er svo miklu skemmtilegra núna en í fyrra. Kannski líka af því að ég er að ná þessu betur núna en þá. Og það var ákveðið á aðalfundinum sl. föstudag að við förum út í byrjun næsta sumars til Englands. Gaman, gaman! Síðast þegar ég fór í kórferðalag var ég ellefu eða tólf ára og fór með grunnskólakórnum á kóramót á Akranesi. Man fátt annað en að Akranes þótti ekki spennandi staður. Allavega ekki í minningunni. Svo í fyrra kom ég í stutta heimsókn í þennan ágæta bæ og fékk höfðinglegar móttökur hjá Vesturlandsdeild Ferðaklúbbsins 4x4. Sú heimsókn var ljúf, ekki síst vegna heimalagaða súkkulaðisins sem við fengum með jólasmákökunum. Gat verið að ef það er tengt mat, þá yljar það manni frekar í minningunni!!
..
..er ekki alveg að virka rétt hjá mér, þ.e. ég sé það ekki í fartölvunni en svo er allt í lagi þegar ég logga mig inn heima. Það er greinilega einhver pikkles í þessu. Ef einhver getur ímyndað sér hvað er að hrjá fartölvuna mína þá má sá hinn sami láta mig vita.
Annars leið helgin hratt og örugglega, enda flýgur tíminn yfirleitt áfram þegar maður er á fjöllum. Veðrið var svo sem ekkert til að hrópa húrra yfir, milt og lygnt en lítið skyggni. Við fórum aðskilin á fjöll við hjónin, frekar óvenjulegt. Ég fékk far með einni valkyrju á allmyndarlegu Patrol trölli og bóndinn fór með einum félaga okkar. Ella valkyrja og ég vorum einbíla, í niðamyrkri á föstudagskvöldið að feta okkur norður Kvíslarveituveginn (Sprengisand), yfir Þjórsá á Sóleyjarhöfðavaði og svo vestur yfir mela og sanda í Setrið þar sem okkar biðu tæplega fjörtíu karlar hvaðanæva af landinu. Og með þeim eyddum við svo helginni í fundahöld, át og gleði. Fórum síðan skemmtilegan rúnt á heimleiðinni, við hjónin að þessu sinni sameinuð í bíl, og vorum komin heim uppúr kvöldmatarleytinu í gær. Þar biðu okkar geðvonskulegar kisur, grautfúlar eftir suddaveður um helgina. Ég nefnilega sá að saltið hafði skolast vel af litla bílnum hérna fyrir utan, þannig að greinilega hefur rignt hér. Það sást líka á þungbrýnum köttunum að þeir höfðu verið saman innilokaðir alla helgina og rifist stöðugt. Litlir hárhnoðrar hingað og þangað eftir nokkur samstuð. Alveg magnað hvað þeim getur komið illa saman eftir öll þessi ár.
Ég fór svo á kóræfingu áðan, alveg virkilega skemmtilegt að venju. Ég komst ekki síðast og var alveg miður mín. Það er svo miklu skemmtilegra núna en í fyrra. Kannski líka af því að ég er að ná þessu betur núna en þá. Og það var ákveðið á aðalfundinum sl. föstudag að við förum út í byrjun næsta sumars til Englands. Gaman, gaman! Síðast þegar ég fór í kórferðalag var ég ellefu eða tólf ára og fór með grunnskólakórnum á kóramót á Akranesi. Man fátt annað en að Akranes þótti ekki spennandi staður. Allavega ekki í minningunni. Svo í fyrra kom ég í stutta heimsókn í þennan ágæta bæ og fékk höfðinglegar móttökur hjá Vesturlandsdeild Ferðaklúbbsins 4x4. Sú heimsókn var ljúf, ekki síst vegna heimalagaða súkkulaðisins sem við fengum með jólasmákökunum. Gat verið að ef það er tengt mat, þá yljar það manni frekar í minningunni!!
..