Laugardagslíf

Ég var að hugsa um hvort ég ætti að tjá mig eitthvað um hversu það fór gríðarlega í taugarnar á mér að Herra Tarantino var að dásama drykkusiði íslenskra kvenna eða hvort ég ætti bara að halda mig við dýralífslýsingar úr sveitinni. Ég gæti t.d. sagt frá því að við hjónin sváfum ekki út í morgun því það þurfti auðvitað að hleypa Ösku út að pissa klukkan sjö. Þá var liðinn hálftími framyfir hinn venjulega vöknunartíma í vinnuna með húsbóndanum og hún missti þolinmæðina og gólaði því mjög hátt klukkan sjö. Ég var alveg viss um að hún myndi vekja alla götuna. Og ég var byrjuð að taka niður jólaskrautið klukkan átta, enda glaðvöknuð og búin að lesa Moggann og Fréttablaðið og fussa yfir Blaðinu, fá mér kaffi og setja í þvottavél. Nebbi ákvað hins vegar að sofa út og lúrði á rúmteppinu til fóta alveg fram til klukkan níu. Núna klukkan ellefu er Aska búin að lúra tvisvar og er núna á þriðja lúr. Ég er að hugsa um að taka hana til fyrirmyndar og leggjast aðeins í sófann með Eragon. Alveg ágætis drekasaga fyrir börn og ég er greinilega á sama þroskastigi og börn og voffar, því mér líkar það ágætlega að lúra og lesa sögur ætlaðar börnum og unglingum.

...

Rok og rigning

Veðrið hefur verið með alveg eindæmum leiðinlegt sem af er nýju ári. Það var fyrst í gærdag sem aðeins rofaði til eftir að það snjóaði og frysti en nú er enn og aftur rok - eða réttara sagt stormur og enn verra veður framundan í dag og næstu daga. Aska þverneitaði að fara í vinnuna í morgun, settist bara á forstofumottuna og vildi ekki einu sinni fara út að pissa. Henni er illa við svona leiðindaveður og vill auðsjánlega pissa bara inni. Skiljanlega! En hún var nú samt tekin í fangið og farið með hana út í bíl. Við vorum tvær einar heima í gærkvöldi ásamt kisunum auðvitað sem sváfu út um allt hús. Eftir að hafa leikið sér og borðað og farið út að pissa og það allt saman varð sú litla ansi vælin eitthvað og óróleg. Endaði fyrir framan sófann í stofunni þar sem hún reyndi nokkrum sinnum að komast uppá en tókst ekki og skældi hún í hvert sinn sem hún pompaði niður á afturendann. Eitthvað sem hún hefur aldrei gert áður og hefur aldrei haft neinn áhuga á að fara upp í sófa enda það almennt ekki í boði. Þá teygði hún sig og þá sá ég hverju sætti. Á sófanum lá nefnilega bolur og gallabuxur af húsbóndanum - sem eins og oft áður hafði verið að skipta um föt áður en hann fór að jeppastússast í einhverjum bílskúr - og Aska var að reyna að toga fötin til sín. Ég lyfti henni upp í sófann og hún tók bolinn einhvern vegin undir sig, boraði trýninu í efnið og saug aðra ermina og lagðist með þetta ofaná gallabuxurnar, alsæl. Og varð róleg sem lamb og steinsofnaði. Það er auðséð hver er í fyrsta sæti... :o)
...

Namm namm

Alveg ferlega girnilegur réttur sem verið er að bera fram í einum ofboðslega breskum þætti á BBC food. Englendingar kunna alveg að búa til eftirrétti, þeir mega eiga það. En maður á kannski ekkert að vera að horfa á svona þætti þegar framundan er aðhald og meinlætalíf. Ég fann meira að segja fyrir kókskjálfta í dag, líklega vegna ríkulegrar neyslu á þessum eðaldrykk yfir hátíðarnar.

Annars hefur það verið ansi fróðlegt að fylgjast með sambýli katta og hunds á heimilinu. Sú elsta, Ísafold, er auðvitað langskynsömust og lætur eitthvað lítið hundspott ekki trufla sig við að betla mat. Nebbi er hins vegar meiri rola og mamma hans er svo langmesta rolan, fer ekki undan rúminu fyrr en Aska er sofandi í kassanum sínum í bílskúrnum.

Framundan er sjónvarpsgláp og svo snemma í háttinn. Klukkan er átta og ég er byrjuð að geispa...

....

Annasamur dagur

Aska hin austfirska var mjög svo önnum kafin í gær. Hún var vakin "til vinnu" hálfsjö í gærmorgun og lúrði og lék sér á skrifstofu húsbóndans fram eftir morgni. Síðan fór hún í nokkra stutta bíltúra, m.a. í dýrabúðina að kaupa ól og nagbein en tók síðan á móti gestum heima, m.a. litlum frænkum sem fannst voða gaman að leika við voffa og svo kom stóri bróðir hennar í stutta heimsókn. Það urðu miklir fagnaðarfundir og þau kúveltust um allt gólf af gleði. En þetta tók á fyrir lítinn hvolp og hún var gjörsamlega búin á því um mitt kvöld. Við vorum eiginlega ekkert síður þreytt og vorum því komin snemma í háttinn. Allir sofnuðu snemma, menn, kettir og hundur en sú litla lét þó af og til heyra í sér inn á milli hvolpablundanna en eftir klukkan eitt heyrðist ekki í henni, enda þá greinilega steinsofnuð og hún var svo aftur vakin núna áðan. Þegar ólinni var smellt á hana fór litla skottið að sveiflast til á fullu, og hún settist á mottuna í forstofunni og beið eftir því að fá að fara út. Sem sagt, rúmlega fyrsti sólarhringurinn í sveitinni liðinn og enn sem komið er hafa ekki miklir árekstrar verið og enginn köttur farinn að heiman enn sem komið er.
.....

Öskubuska

Í gær bættist við nýr fjölskyldumeðlimur í sveitina. Hún heitir Aska, er Norðfirðingur og hefur ekki áhuga á köttum. Hún fór í vinnuna í morgun með eiginmanninum og dundar sér þar við að naga í tærnar á honum. Hún svaf í alla nótt, vaknaði einu sinni við veðurofsann og vældi en fór aftur að sofa þegar hún sá að hún hafði ekki verið yfirgefin.

Í gærkvöldi var henni strax kennt að það væri ekki í boði að vera alls staðar, enda þurfa kisurnar líka að eiga sitt athvarf. Og Nebbi er allavega ekki enn farinn að heiman, heldur fylgist vel með öllum hreyfingum Ösku og er jafnvel svolítið spenntur að sjá.

Þetta verður fróðlegt...

....

Jólaleti

Það var spurning hvort Jóladagur eða Nýársdagur væri meiri letidagur en sá síðarnefndi hafði þessa samkeppni með stæl því ég fór ekki úr náttfötunum fyrr en þegar kom að eldamennsku um kvöldið. Og satt að segja fór ég varla framúr, lá og las heila bók og horfði á 2 bíómyndir.

Í dag bíður mín það skemmtilega verkefni að læra á nýtt launabókhald fyrir fiskvinnsluna. Læt það ráðast hvort ég fer í vinnuna, enda svo sem ágætt að sitja hérna við borðstofuborðið og hlusta á Sunnu hrjóta. Það hefur róandi áhrif á mig og kemur í veg fyrir stórslys á tölvunni þegar þetta (launaforritið) er ekki alveg að virka eins og ég hélt að það ætti að gera.

Gamlárskvöld var hið skemmtilegasta kvöld þrátt fyrir arfalélegt skaup, góður matur og skemmtilegar hefðir. Bollinn minn leit ágætlega út fyrir komandi ár, brjálað að gera að venju og mikið af fólki þannig að varla verður árið lognmolla. Og Reykvíkingar brugðust ekki í skotgleðinni, himnarnir loguðu og reykmökkurinn lagðist yfir allt. Það er alltaf jafngaman að fylgjast með flugeldunum frá pabba og mömmu, útsýnið svíkur ekki. Við vorum komin ágætlega snemma heim, þannig að ekki var nú beint ástæða til þess að hanga á náttfötunum í allan gærdag, en mikið hrikalega var það notalegt!
...