Þorláksmessa

Jæja, Þorlákur skollinn á. Ótrúlegt en satt. Og það er barasta brjálað að gera! Við vorum að til hálftvö í nótt að þrífa og fúga og ég veit ekki hvað. Ég skal alveg viðurkennanþað núna að það var kannski of stór biti að flísaleggja eldhúsið í miðjum jólaundirbúningi og gangsetningu fyrirtækisins. Fyrir utan óvenjumikla desembertörn í vinnunni hjá mér. En ég leyfði mér nú samt að hætta rúmlega fjögur í gær og hitti æskuvinkonurnar niðrí bæ á kaffihúsi. Ógurlega indælt að sjá þær enda erum við of latar að hittast. Látum hversdagslegar annir trufla okkur í því! Ég þakka bara fyrir að ein okkar býr erlendis og kemur oft til landsins þannig að við drífum okkur í að hittast þegar hún kemur. Og við vorum sem sagt fullmannaður æskusaumó í gær. Röltum m.a. upp á Laugaveg og það er bara orðinn hluti af komu jólanna að kíkja á Laugaveginn með þeim stöllum. Bévíti kalt en samt gríðarlega jólalegt. Þegar heim var komið reyndi ég að koma einhverri reglu á í stofunni, en þar er allt undirlagt af dóti úr eldhúsinu. Svo fórum við í Bónus. Tef ekki mörg orð um það nema eitt: troðningur. *hrollur* Mundi í gær af hverju ég fer helst ekki í Bónus. Enda þarf ég hvort eð er að fara í Fjarðarkaup í dag. Segi enn og aftur, ég dýrka þá búð! Eftir langan verslunarleiðangur fórum við með dót á nýja vinnustað bóndans. Kaffikönnu og síma. Já, betra að vera með síma ef einhver skyldi hringja og panta fisk...ekki síst þegar maður er að fara út í þannig bissness að selja fisk... :o) Komum heim um ellefu og þá beið hreingerning og fúgun á eldhúsflísunum. Ég fór í hreingerninguna og bóndinn í flísarnar. Ég réðist til atlögu á baðherbergið og tilkynnti eiginmanninum klukkan hálftvö í nótt að það mætti helst ekkert gera neitt í klósettið. Alveg fram að jólum. Postulínið glansar svo gríðarlega og ég vildi helst halda því þannig. Hann horfði á mig í forundran. Fannst þetta eitthvað óraunhæfar kröfur af minni hálfu.

Jæja, ég þarf að vinna eitthvað í dag, þökk sé íslenskum viðskiptamógúlum sem geta ekki tekið sé frí í desember. Þarf samt að klára að kaupa í matinn, tvær jólagjafir og eina skírnargjöf, þrífa stofuna og eldhúsið og gera húsið gestahæft fyrir skötuboðið klukkan sex.

Eitt að lokum, litla systir útskrifaðist núna í vikunni með Master í mannauðsstjórnun og með glæsibrag og verður hér eftir eingöngu titluð Il Maestro. Ég er voða stolt af henni enda raðaði hún pent bara A í einkunnabókina sína. Og svo er hún að flytja heim líka með fjölskylduna. Bara örfáir dagar þangað til. Jibbííí!!!!
...

Það er eins gott...

...að það verði tekið á því í ræktinni í janúar. Því hér flæðir Nóakonfekt um allar hæðir. Og sem sérstök áhugamanneskja um súkkulaði stenst ég ekki mátið. Ónei. Þetta gæti farið illa...
..

Oh Tannenbaum, oh Tannenbaum...wie schön sind deine Blätter...

Arkaði í Blómaval í gær inn á milli jólagjafakaupa (sem notabene eru ekki eins einbeitt, hnitmiðuð og ákveðin og hjá henni Kerlingu ) og leitaði að jólatré. Að venju stefndum við hjónin á háu trén fyrir innan, þ.e. yfir 2 metrar enda næg lofthæð í stofunni og stórt tré sómir sér vel þar. Á leiðinni datt ég um grenivöndul sem reyndist vera jólatré, bara svolítið mikið um sig. Rétt rúmur meter á hæð og enn meira á breiddina. Sem sagt jólatréskúla. Og þarna sem ég stóð við eitt stæðilegt tveggjaoghálfsmetra jólatré sá ég í jólakúluna og fylgdist með hvernig allir virtust detta um aumingja tréð. Fannst það vera hálfeinmana og utangátta, enginn virtist veita því athygli þarna sem að hékk í spotta við gangveginn. Á endanum vorkenndi ég trénu svona ógurlega og endaði auðvitað á að kaupa það. Var að klára að skreyta það og verð bara að segja að það er ósköp fallegt núna. Breið og fallega skreytt grenijólakúla....

Annars rétt hangi ég vakandi. Kann ekki alveg við það að fara að sofa á meðan iðnaðarmenn eru að verki í eldhúsinu....
...