Eiginmaður minn er illa haldinn...

...af fjalla- og jeppabakteríu. Fór í morgun eldsnemma inn á miðhálendið til að "bjarga" félögum sínum sem höfðu verið á leiðinni úr bænum upp í Setur, við rætur Hofsjökuls, í meira en 32 tíma (frá eftirmiðdegi á föstudegi fram til kl. 2 aðfararnótt sunnudags en þá komust þeir loksins í skálann...). Ferðalangana þjakaði ýmislegt m.a. brotinn öxull, ónýtir felguboltar, beyglaðar felgur, dekkjavesen o.fl. o.fl. Síðast þegar ég talaði við hann þá var kominn blindbylur, brjálað veður og þeir áttu eftir kílómeter í skálann og það var bara fínt í honum hljóðið.... Hinir, sem fyrir voru, voru nýlega komnir aftur í skálann eftir smá viðgerðarleiðangur (skildu einn bíl eftir í gær nokkra km. frá skálanum) og eru að bíða eftir "björgunarmönnunum". Ætli ég fái bóndann nokkuð heim fyrr en í nótt einhvern tímann??

Það er kannski hjákátlegast að innst inni hefði ég alveg verið til í að fara með en uss... ekki segja neinum...

p.s. Mikið var gaman að handboltinn fór vel í dag. Ég hafði ekki taugar til að horfa á hann en sendi strákunum bara baráttukveðjur. Það greinilega dugði!! :o)