Þvílík helgi....

...ég er gjörsamlega sigruð af kvefpestinni. Hef verið alveg frá alla helgina. Hefur nú samt mikið gengið á, smiðirnir á fullu í stiganum í allan gærdag og mættu í morgun aftur. Ætli ég geti ekki tölt upp á efri hæðina seinna í dag? Tilhugsunin ein léttir lund mína þrátt fyrir nefstíflu og hausverk. Svo er ég að verða búin með amerísku kvefmeðalabirgðirnar. Þetta ástand má sem sagt ekki vara mikið lengur. Hef heldur ekki tíma í veikindi, ætlaði að vinna alla helgina. Það hefur lítið orðið úr því. Mín umfram orka fer í að þrífa sag og ryk og gefa duglegum vinum og eiginmanni kaffibrauð. Það er ekkert smákraftur í strákunum, smíða og saga út í eitt og áður en maður veit af er komin mynd á stigann. Ég er ekki lítið glöð.....

Þau gleðitíðindi bárust okkur á fimmtudaginn að vinir okkar hafi eignast litla stelpu daginn áður. Svo á önnur vinkona mín von á sér einnig á næstu dögum. Ég fæ því að gera það sem mér þykir sko alls ekki leiðinlegt...velja svona ponsuföt á lítil krútt. :o) En eins gott að vera búin að ná sér af pestum áður en maður fer að kjá framan í nýfædd kríli!

Jæja, ég ætla að fara að brjóta saman þvott. Það er "nebblega" hægt að gera uppi í rúmi. Og horfa á sjónvarpið um leið. :o)

p.s. Hunskist svo að láta vita af ykkur í kommentakerfinu. Hvernig á ég að vita að einhver les þetta nema þið látið vita af ykkur. Svo skammiði mig fyrir að blogga ekki nógu oft. Iss....
..