Langt um liðið...

Ég sá á mbl.is að það eru liðin átján ár frá því að kjarnorkuslysið var í Tsjernobyl. Það þýðir að það eru bráðum átján ár síðan síðan ég flutti til Noregs. Og það hefur heldur betur fyrnst yfir norskuna. Skildi nú samt glettilega mikið af því sem Eiríkur Hauksson sagði í Eurovision-þættinum sænska sl. laugardagskvöld. Finninn var þó auðskiljanlegastur á finnsk-sænskunni sinni. Finnarnir eru ferlega flottir alltaf. Og þar sem ég er svoddan Eurovisionaðdáandi inn við beinið þá fannst mér svo gaman að horfa á þennan þátt. Sá hann einmitt í fyrra á sænska ríkissjónvarpinu. Þá voru nú engir Íslendingar með. Og eftir að hafa séð þessi framlög þá er nú bara Jónsa lag miklu betra en mér fannst í upphafi. Reyndar eru þetta löndin sem keppa fyrst í undanúrslitunum, en samt - þau voru allflest hroðaleg.

Á heimasíðunni esctoday.com er að finna margt fróðlegt en þar eru m.a. helstu Eurovisionöfgaaðdáendur að tjá sig á spjallþráðunum. Hef nú ekki skoðað nýlega hvað þeim finnst um okkar framlag þetta árið.

Og talandi um Eurovision... þetta umrædda ár sem ég var úti í Noregi þá eyddi ég kvöldi með skólafélögunum að horfa á keppnina. Orðin sem voru viðhöfð um íslenska framlagið þá fengu mig næstum því til að gráta, Halla Margrét var sko ekki að slá í gegn hjá Norsurunum. Sem betur fer var þeirra framlag ekkert að gera neitt betri hluti þá, ef ég man rétt. En þegar maður er sextán að verða sautján, þá er allt svona óskaplega viðkvæmt og ég tók það mjög nærri mér þegar aðalgæjarnir í bekknum gerðu grín að Íslandi, Höllu Margréti og þ.a.l. mér....
..