Öskublogg

Aska hin Austfirska er öll að koma til eftir veikindin í vikunni, en þá þurfti hún að fara í smá aðgerð og lyfjakúr vegna sýkingar í kirtlum og augum. Hún var ægilega aum eftir aðgerðina og við hjónin ekkert síður aum að horfa upp á hana slappa og reikula í spori eftir aðgerðina. En hún er öll að hressast og bíður nú eftir því að loforðið um göngutúr í Heiðmörkinni verði uppfyllt. Það er á dagskrá núna um helgina. Annars dafnar hún vel., orðin rúm 28 kíló og er enn að stækka held ég. Uppáhaldsleikur hennar er að finna fólk, hluti og mat, þefskynið í þessum hundi er alveg ótrúlegt. Ætli henni finnist þó ekki skemmtilegast að finna mat, t.d. pulsubita. Enda er hún matargat eins og flestir hundar. Við erum á löngum biðlista eftir hundanámskeiði, það er greinilega mjög "in" í dag og allir hundaskólar yfirfullir. En þetta er nauðsynlegt, það eru ákveðnir hlutir sem verða að vera í lagi þegar maður á stóran hund, eins og t.d. að flaðra ekki upp á aðra - ekki síst börn!
...