Fréttir að vestan...

...í morgun valda mér miklum vonbrigðum. Ég bara hreinlega trúi því varla að bandaríska þjóðin ætli að kjósa yfir sig önnur fjögur ár með Bush. Ég er alveg drulluhrædd um að þessi óði forseti steypi heimsbyggðinni í glötun með áframhaldandi stríðsrekstri og vitleysisgangi. Fæ hnút í magann þegar ég sé hann byrja að tala um "öxulveldi hins illa". Eins og það sé allt bara svart og hvítt í heiminum, séð með augum miðaldra hvíts karlmanns frá Texas. Hann er svo upptekinn af því að elta uppi hryðjuverkamenn að það gleymist allt heima fyrir. Allt í molum þar en hann vill bara meiri peninga í hernað. Fussumsvei!- eins og nafna mín sagði.

Annars er það helst að frétta að á morgun er föndurkvöld í vinnunni og getiði hver lenti í því að vera í forsvari og sýna jólakortaföndur? Jamm, einmitt sú sem hefur ekki haft tíma í að búa til neitt sjálf. Hef samt verið á leiðinni lengi, búin að viða að mér efni og alles.

Einnig er það að frétta að það er mikill órói á heimilinu. Svona gosórói. Fyrir utan standa 160 hestar óþolinmóðir og vilja gjarnan komast á fjöll. Nánar tiltekið Grímsfjall. Að horfa á gos. Helst í 200 metra fjarlægð eins og einn félagi minn sem rauk til að skoða gosið seint í fyrrakvöld. Sat fastur í Tungná í nokkra klukkutíma og þjösnaðist svo upp Tungnárjökul og að Grímsvötnum á 1 km á klst eða svo. Talaði svo við fréttamenn í gærdag og fannst það bráðfyndið að viðmælendur hans höfðu áhyggjur af því að þetta væri nú svolítið hættulegt, að fara svona nálægt gosinu. "neeeinei"...sagði hann doldið góður með sig. Fór svo út að pissa og horfði á gosstrókinn. Líklega verið með svona "king of the world"-tilfinningu. Sá svo allt í einu sprungu opnast í átt að sér á ógnarhraða. Var þá fljótur inn í bíl og brunaði í burtu. Það skal tekið fram að mínum hestum verður ekki sleppt á fjöll með sama hætti. Ónei. En kannski ég leyfi þeim að fara að jökli. AÐ, ekki Á. Veit það ekki. Er ekki búin að taka ákvörðun. Kannski ég hirði lykilinn að jeppanum með mér í vinnuna svo sumir geti ekki hleypt hestunum á skeið.
..

Tölvur í verkfalli...

Það hefur verið óttalegt ólag á tölvunum í kringum mig. Netið hefur verið ógurlega leiðinlegt í vinnufartölvunni og m.a. er öryggiskerfinu í netþjónum vinnunnar eitthvað uppsigað við Blogger þannig að ég hef ekkert farið inn á bloggið mitt í vinnunni. Og til að bæta ástandið hrundi heimilistölvan. Neitaði að ræsa sig almennilega og sýndi bara frosinn skjá í hvert sinn sem maður reyndi. Hvorugt okkar hjóna er með hæfileika til að krukka í vélbúnaði tölvu og því tók smá tíma að herða upp hugann og reyna að finna út úr þessu. En það sem sagt hafðist í dag. Tók sinn tíma en þessir erfiðleikar eru vonandi að baki. Í bili að minnsta kosti!

Annars leið síðasta vika hratt enda náði ég megninu af yfirvinnu mánaðarins þessa síðustu daga í október. Helgin var sem betur fer róleg, gerði lítið annað en að glápa á sjónvarp, borða góðan mat, vinna smá, lesa og þrífa og þvo þvott. Einn rúntur var tekinn í Smáralindina, annar í Ikea og Húsasmiðjuna og föndurloftið í Garðheimum. Eftir helgina á ég sem sagt nýtt hliðarborð úr birki, The Dante Club, föndurpappír og límmiða, jólakaktus, kerti, ilmsápu í baðið og body lotion. Bara nokkuð gott. Í gær eldaði ég svo Konunglegt Korma, með kjúklingi í þetta sinn (er venjulega með lambakjöti) og bar það fram með Keela Khera Kachumber eða hvað svo sem það heitir (bananar, agúrka og kókos og rauður chili, hitað á pönnu og svo kælt). Alveg ferlega gott. Segiði svo að það borgi sig ekki að fara á matreiðslunámskeið hjá Mími!
..

Her name is Rio...

Gömlu jálkarnir komnir með nýtt lag, og viti menn, það er alveg eins og það hefði verið gefið út fyrir 17 árum. Sami taktur, sama viðlag. Og ég fékk það á heilann í morgun eins og ég væri orðin unglingur á ný að klippa út myndir af þeim í Bravo. Já, John Taylor og kó eru með þvílíkt "kombakk" að það er eins og mér hafi verið þeytt mörg ár aftur í tímann þegar ég heyri lagið þeirra. Ég fékk sem sagt nostalgíukast í morgun. Í annað sinn á stuttum tíma. Fyrst Monsurnar og nú Duran Duran. Hvað ætli komi næst? Bleikar legghlífar? Don Cano íþróttagallar og Top Ten strigaskór?
..

Yndisleg tilfinning

..að eiga heilan sunnudag framundan og þurfa ekki að gera neitt sérstakt, nema það helst að dunda mér við tiltekt í föndurherberginu. Kannski ég kíki í Ikea líka! Gærdagurinn hófst snemma, ég fór í vinnuna að undirbúa kennslu, kenndi svo frá ellefu til þrjú, búin að vinna klukkutíma síðar og fór þá heim og skreið aðeins undir sæng, því föstudagurinn hafði verið ansi strembinn. Fyrst nóg að gera í vinnunni og svo bara sósílalíf og djamm með vinnufélögunum sem svo endaði í brjálaðri SingStar keppni. Virðulegir yfirmenn misstu sig alveg sem Elvisar og Roy Orbinsonar.. Ég ætla deffinitílí að kaupa mér þennan karaókí leik í PS2. Þetta var ekkert smágaman! Ég sé alveg fyrir mér hvernig næstu fjölskylduboð verð hjá okkur, allir að keppa í SingStar!! Við borðuðum síðan yfir okkur hjá tengdamömmu í gærkvöldi, fengum hangikjöt og svo ís og ávexti. Svo horfðum við á sjónvarpið frameftir (það vakti mikla lukku þegar enginn annar en Viggo Mortensen lék í GI Jane....það slá fáir Aragorn við..). Jæja, best að druslast á fætur..
..

Nýja lúkkið

..er svo sem ágætt, en ég sakna linkanna og svo finnst mér þetta blogger kommentakerfi ekki eins sniðugt og haloscan. Ég mun finna út úr því, jafnvel velja annað útlit ef það hentar betur. Kemur í ljós.
..

Monsan er mætt á svæðið á ný!

Ég var að fletta Fréttablaðinu núna í morgun og rakst þar á frétt sem yljaði mér um hjartarætur. Monsurnar eru komnar aftur, eða Monchichi eins og þær heita víst. Ætli það sé asnalegt að hálffertugri konu langi í eina svoleiðis?

Annars varð ég heltekin af föndurbakteríunni í gær. Lofaði meira að segja sjálfri mér að taka til í föndurherberginu um helgina og bauð mér heim til vinkonu minnar í föndur á þriðjudagskvöldið næsta. Varð að beita mig gríðarlegum aga svo ég myndi ekki hrynja í föndurheimasíðugláp í vinnunni í gær og hér heima í gærkvöldi því ég er að kenna á námskeiði á laugardaginn og verð að undirbúa mig. En var í huganum farin að sauma út kort og líma og klippa. Og ástæðan fyrir þessum viðbrögðum? Ég kveikti óvart á Íslandi í Bítið og þar sat Gugga úr Föndru að sýna það nýjasta í jólakortaföndri. Ég fékk svona skjálfta í kroppinn. Örugglega ekkert ósvipað og dópistar fá..
..

Hljómar ágætlega...



You're Lili St. Cyr!

What Classic Pin-Up Are You?
brought to you by

Kommentakerfið...

..er ekki alveg að virka rétt hjá mér, þ.e. ég sé það ekki í fartölvunni en svo er allt í lagi þegar ég logga mig inn heima. Það er greinilega einhver pikkles í þessu. Ef einhver getur ímyndað sér hvað er að hrjá fartölvuna mína þá má sá hinn sami láta mig vita.

Annars leið helgin hratt og örugglega, enda flýgur tíminn yfirleitt áfram þegar maður er á fjöllum. Veðrið var svo sem ekkert til að hrópa húrra yfir, milt og lygnt en lítið skyggni. Við fórum aðskilin á fjöll við hjónin, frekar óvenjulegt. Ég fékk far með einni valkyrju á allmyndarlegu Patrol trölli og bóndinn fór með einum félaga okkar. Ella valkyrja og ég vorum einbíla, í niðamyrkri á föstudagskvöldið að feta okkur norður Kvíslarveituveginn (Sprengisand), yfir Þjórsá á Sóleyjarhöfðavaði og svo vestur yfir mela og sanda í Setrið þar sem okkar biðu tæplega fjörtíu karlar hvaðanæva af landinu. Og með þeim eyddum við svo helginni í fundahöld, át og gleði. Fórum síðan skemmtilegan rúnt á heimleiðinni, við hjónin að þessu sinni sameinuð í bíl, og vorum komin heim uppúr kvöldmatarleytinu í gær. Þar biðu okkar geðvonskulegar kisur, grautfúlar eftir suddaveður um helgina. Ég nefnilega sá að saltið hafði skolast vel af litla bílnum hérna fyrir utan, þannig að greinilega hefur rignt hér. Það sást líka á þungbrýnum köttunum að þeir höfðu verið saman innilokaðir alla helgina og rifist stöðugt. Litlir hárhnoðrar hingað og þangað eftir nokkur samstuð. Alveg magnað hvað þeim getur komið illa saman eftir öll þessi ár.

Ég fór svo á kóræfingu áðan, alveg virkilega skemmtilegt að venju. Ég komst ekki síðast og var alveg miður mín. Það er svo miklu skemmtilegra núna en í fyrra. Kannski líka af því að ég er að ná þessu betur núna en þá. Og það var ákveðið á aðalfundinum sl. föstudag að við förum út í byrjun næsta sumars til Englands. Gaman, gaman! Síðast þegar ég fór í kórferðalag var ég ellefu eða tólf ára og fór með grunnskólakórnum á kóramót á Akranesi. Man fátt annað en að Akranes þótti ekki spennandi staður. Allavega ekki í minningunni. Svo í fyrra kom ég í stutta heimsókn í þennan ágæta bæ og fékk höfðinglegar móttökur hjá Vesturlandsdeild Ferðaklúbbsins 4x4. Sú heimsókn var ljúf, ekki síst vegna heimalagaða súkkulaðisins sem við fengum með jólasmákökunum. Gat verið að ef það er tengt mat, þá yljar það manni frekar í minningunni!!
..

Sullumbull...

..er orðið yfir afrek mín við eldavélina í kvöld. Sem sagt ekki mikið til að státa sig af. Sullið var þó etið fyrir framan sjónvarpið, nánar tiltekið yfir Bráðavaktinni. Það er alveg magnað hversu lengi sú þáttaröð ætlar að ganga í sjónvarpi. Reyndar minnir mig að framleiðslunni sé hætt úti í Bandaríkjunum, eða er mig að misminna eitthvað? Hvað segir litla systir úti um það? Ég er annars að bíða eftir Anorexíu þættinum. Jamm, amerísku verðandi toppmódelunum. Finnst sá þáttur alveg frábær. Hvað þær geta vælt og skælt og röflað yfir hver annarri. Alveg milljón! Hið fullkomna sjónvarpsefni! Gat ekki hugsað mér að horfa á fyrri þáttaröðina, fannst þetta vera svo lágkúrulegt sjónvarpsefni......eða þar til að ég límdist við einn þáttinn þegar þær voru orðnar örfáar eftir og rifust eins og hundur og köttur. Beið því spennt eftir þáttaröð númer tvö. Og þær hafa ekki svikið mig þessar horuðu leggjalöngu og álkulegu ungu meyjar. Ég held sérstaklega upp á eina sem heitir Shandi, ef ég man nafnið rétt. Álkulegasta unga víf sem ég hef séð. Og þar að auki gleraugnaglámur. Það eitt gerði hana númer eitt hjá mér. Áfram Shandi!
..

Stefnuræðan

...hjá Halldóri fór alveg framhjá mér í gær. Og satt að segja var ég nú bara frekar lítið spennt yfir þeirri staðreynd að þingið væri komið til starfa á ný. Maður fékk eiginlega alveg nóg af pólítík í sumar og í hvert sinn sem stjórnmálamennirnir hér á landi hreyfa sig þá brjóta þeir einhver lög, eyðileggja náttúruna eða sýna æðsta dómstól landsins lítilsvirðingu. Hunsa jafnvel sett lög, af því að þeim finnst þau úrelt og taka ekki mark á álitum umboðsmanns Alþingis frekar en auglýsingableðli sem kemur inn um lúguna hjá þeim. Ráðherrar og þingmenn eru því best geymdir í fríi. Undanfarið ár hafa þeir gjörsamlega gengið fram af mér trekk í trekk. Sagt og gert hluti sem gera mig orðlausa. Öll lógík er fokin út í veður og vind og ég fer að halda að ég búi í bananalýðveldi. Það er skrítin tilfinning.

Annars ætlaði ég nú ekki að eyða orðum á þessa stjórnmálamenn, en gat eiginlega ekki stillt mig. Var nefnilega að hugsa um þessa ungu þingmenn sem skriðu inn á þing síðast. Þeir eru orðnir óþekkjanlegir, orðnir steyptir í sama mót og hinir og virðast ekki hafa neinn sjálfstæðan vilja. Opna bara munninn í viðtölum og út kemur bara sama klisjan og venjulega. Mér leiðast þeir svo hrikalega að ég er fljót að skipta um stöð. Og bara yfirhöfuð forðast að hlusta á stjórnmálamenn yfirhöfuð. Og pirra mig á því að fjölmiðlafólk geti ekki tekið þá almennilega í bakaríið. Þá á ég við málflutninginn, ekki persónu viðkomandi.

Greinilega kominn tími á að gefa Nebba að borða. Hann er farinn að leggjast ofan lyklaborðið til að fá athygli...
..

Rúm vika...

...síðan ég skráði eitthvað síðast. Stundum fljúga dagarnir áfram og allt í einu er komin ný vika og nóg af viðburðum framundan. Ég var einmitt að velta því fyrir mér af hverju september og október eru svona annasamir. Ég hef t.d. ekki verið laus eina helgi undanfarnar vikur og það er alveg eins með næstu helgar. Árshátíðir og ráðstefnur, kórastarf og annað félagsstarf. Var t.d. á ráðstefnu allan sl. föstudag og svo á árshátíð, sem var haldin fyrir austan fjall, á laugardeginum. Um næstu helgi förum við hjónin upp í Setur, þ.e. inn á hálendið, og hittum þar fólk alls staðar af landinu til að ræða um hálendismál og vegamál og ýmislegt fleira sem viðkemur jeppa- og fjallamennsku. Svo er önnur árshátíð í október, reyndar hérna í bænum. En þetta er sem betur fer allt skemmtilegt, annars væri maður nú ekki að vasast í þessu. Ég er viss um að ef ég væri ekkert að gera margar helgar í röð myndi ég ekkert vera ánægð með það!

Annars skemmti ég mér alveg konunglega á árshátíðinni sl. laugardagskvöld. Skemmtilegt fólk og góður matur og svo var ekki amalegt að gista á Hótel Selfossi, herbergin eru stórglæsileg í nýju álmunni. Við fórum síðan í smá bíltúr í gær, því þrátt fyrir rok var mjög bjart og haustlitirnir gríðarlega fallegir. Í Grímsnesinu var alls staðar fólk í sumarhúsum, íbúafjöldinn margfaldast örugglega á þessu svæði um helgar! Ég sé mig ekki alveg fyrir mér eignast sumarbústað á þessum skipulögðu sumarbústaðasvæðum en hins vegar gæti ég alveg hugsað mér að kaupa eyðibýli og gera það upp. Ekkert endilega í alfaraleið. Og það má ekki vera alveg of nálægt höfuðborginni, frekar að það sé rétt við helstu leiðir inn á hálendið. Þannig að ef þið vitið um svoleiðis þá megið þið láta mig vita. Kannski ekki akkúrat núna...en þegar fram líða stundir.... :o)

Það er frekar leiðinlegt veður úti í augnablikinu en maður neyðist víst til þess að fara að vinna. Svo er kóræfing í kvöld og svo er ég að kenna á námskeiði á morgun og þarf að klára að undirbúa mig. Sat í gærkvöldi yfir tölvunni og samdi námsefni og fór að sofa með ferköntuð augu! Það getur verið svolítil áskorun að útbúa nokkurra tíma námskeið á sviði skatta þannig að áheyrendur sofni ekki á fyrstu 15 mínútunum af leiðindum. Best að fara að drífa sig á lappir og koma sér í vinnuna!
..

Skrítið...

Það minnist enginn fréttastofa á fellibylinn Karl sem nálgast okkur óðum. Eða kannski er rokið og rigningin frá því í nótt og morgun vegna hans. Samt, samkvæmt kortinu á hann ekki að vera hér fyrr en í kvöld? Annars er ég svo sem enginn veðursérfræðingur þótt undanfarið hafi ég skoðað þessa síðu ansi oft upp á síðkastið vegna sífelldra fellibylja sem herja á litlu systur.

Annars eru allir hálflamaðir hérna vegna veðurs. Kettirnir eru allir með tölu lagstir í þunglyndi. Horfa á mig með letiaugnaráði og væla lágt í kvörtunartón. Eins og þetta veður sé mér að kenna!
..

Rok og rigning

Ég fauk í vinnuna í morgun og var óvenjusnemma á ferðinni, svona miðað við venjulega. Hafði mælt mér mót við kollega minn í bakaríi, enda áttum við að sjá vinnufélögum okkar fyrir kaffi í morgun. Við hins vegar uppgötvuðum það ekki fyrr en seint í gærkveldi, annars hefði ég nú slegið um mig með einhverju heimagerðu góðgæti. En við gátum lítið notið bakkelsins sjálf, hentum því inn hingað í vinnuna og rukum beint út aftur á fund. Mjög effektív svona í morgunsárið, því ég var sem sagt búin að redda kaffi og sitja fund úti í bæ á þeim tíma sem ég venjulega skríð hingað inn í húsið í vinnuna! Svo er ég að fara á skrall í kvöld og verð örugglega geispandi og gapandi klukkan tíu. Það er kannski ekki skrítið að verða syfjaður þegar maður er á eilífu útstáelsi öll kvöld eða vinnandi langt frameftir en það er greinilega kominn tími á vítamínkúr, þessi syfja er ekki alveg að gera sig. Veðrið er ekki heldur að bæta það. Úti er svona týpískt "kúra undir sæng með bók og sofna"-veður og heima á ég nokkrar ólesnar bækur sem æskuvinkona mín lánaði mér. Við deilum þessum mikla lestraráhuga og höfum mjög svipaðan smekk á bókum og ég nýt heldur betur góðs af því! Hún kom færandi hendi um daginn þegar við vorum að skoða litlu snúlluprinsessu sem önnur æskuvinkona okkar eignaðist. Prinsessan fékk föt og ég fékk bækur. :o)
..
..

Hanskaveður

Ég þurfti að skafa bílrúðurnar í morgun. Það er greinilega að koma vetur! Brrrr....
..

Afmæli!

Já, við eiginmaðurinn eigum afmæli í dag. Sextán ára kærustuparaafmæli! Þarna fyrir sextán árum vangaði ég við ungan dreng á busaballi í Versló og það var ekki aftur snúið. Mikið er ég glöð að hafa átt vinkonur í Versló, annars hefði ég ekkert átt erindi á þetta ball og ungi drengurinn ekki heldur. Þessi ungi drengur var líka voða ljúfur í gær, því ég var að vinna lengi og hafði lítinn tíma til að undirbúa saumó. Þegar ég kom heim var hann bara búinn að öllu. Þreif, ryksugaði og þurrkaði af og bjó til tvo heita rétti. Í kvöld fæ ég Hjartagúllas a la litla systir. Kannski ekki mjög fínn matur en heitir vel við hæfi. En það er búið að lofa mér fína matnum á laugardagskvöldið!

Það var gaman í saumó í gær. Þetta eru svo skemmtilegar og indælar stúlkur og við getum blaðrað endalaust. Það er greinilega bráðhollt að hitta vinkonur sínar og ég fékk tvöfaldan skammt í þessari viku, fyrst æskuvinkonurnar sl. sunnudag, þótt stutt væri og svo hinn saumó í gær. Maður verður svo miklu glaðari og brosmildari eitthvað. Nú vantar bara systrakvöld! Kannski rennur það upp fyrr en varir með hópinn fullskipaðan. Ég vona það innilega allavega.
..

Það mættu alveg vera örlítið fleiri tímar í sólarhringnum!

Sérstaklega þegar dagarnir eru eins og í gær: Vinna, beint á fund og beint þaðan á kóræfingu og komin heim klukkan hálfellefu um kvöldið. Enda var ég þreytt í morgun. Hef eiginlega verið þreytt síðan ég svaf ekkert þarna í síðustu viku. Því ekki hvíldist ég nú beint um helgina. Fór í sumarbústað og stundaði veiði og glasalyftingar af miklum móð. Svo miklum að ég tók út mestu þynnku í mörg ár sl. laugardag. Úff. Ég var eiginlega búin að gleyma hvernig það er að vera almennilega þunn!

Annars fengum við yndislegt veður um helgina. Það var meira að segja svo gott að ég fékk mér blund á vatnsbakkanum og náði smá heilsu á ný..... Eitthvað veiddist, m.a. í net. Við sem sagt "lifðum á landinu" í þessari ferð, borðuðum nýveiddan lax á föstudagskvöldið og hreindýr á laugardagskvöldið. Urriðin sem veiddist svo um helgina var reyndar tekinn heim, fer líklegast í reyk.

Ég er svo með saumaklúbb í kvöld og af fenginni reynslu veit ég að þá fer ég að sofa seint. Verð sem sagt þreytt á morgun líka. Það fara að verða ansi margir klukkutímarnir sem ég þarf að bæta mér í svefni um næstu helgi. Þ.e. ef við förum ekki á fjöll. Sem er sem sagt inni í myndinni.
..

Svefnvana grasekkja....

Það varð lítið um svefn í nótt. Þrátt fyrir alveg allsvakalega afslappandi kvöld sem samanstóð af sjónvarpsglápi uppi í rúmi, nammiáti (já, þrátt fyrir fögur fyrirheit..) og ágang malandi katta. Þetta Ívan-afbrigði sem hrjáði landann í nótt hélt sem sagt fyrir mér vöku. Venjulega sef ég aldrei eins vel og í kolbrjáluðu veðri en þá sefur eiginmaðurinn einmitt líka svo vært og ef ég vakna við veðurofsann og sé hann hrjóta áhyggjulausan þá hef ég ekkert áhyggjur heldur og sný mér á hina hliðina og sofna á ný. En núna var ég ein, veðrið lamdi húsið sundur og saman og það gnauðaði í lofttúðunni á efri hæðinni. Blandið saman við það áhyggjur af fjúkandi byggingarrusli, sem er enn nóg af í kringum okkur því enn er verið að byggja í götunni, myrkfælni og rápandi kisum þá er komin þessi fína uppskrift af svefnleysi. *sniff*

Annars horfði ég á slappa kvikmynd gerða eftir sögu Michaels Crichton, Timeline. Eins og sagan var skemmtileg þá var þetta alveg hreint út sagt glötuð mynd. Drullusé eftir því að hafa eytt tíma mínum í að horfa á hana.
..

Grasekkja

Jæja, nú verð ég grasekkja í rúman sólarhring. Bóndinn farinn í laxveiði í brjáluðu veðri þangað til seint annað kvöld. Ég er ágætlega sátt við að fara ekki að veiða líka í svona veðri (*hrollur*) en finnst það meira miður að þurfa að fara að sofa ein í kvöld. Ég get nefnilega verið svo fjandi myrkfælin. Og kettirnir bæta ekki úr skák, þeir horfa svo oft snögglega brúnaþungir yfir öxlina á manni, eins og eitthvað sé á ferli fyrir aftan og hræða þá úr mér líftóruna í leiðinni. Og mínar kisur geta verið sérstaklega brúnaþungar og geðvondar á svipinn. Kosturinn við grasekkjuástandið er hins vegar sá að losna við hrotur eina nótt....
..

Fasteignasalar...

...eru sérstök tegund mannfólks. Eins misjafnir og þeir eru margir. En hann var ósköp ljúfur þessi fasteignasali sem heimsótti okkur áðan til þess að meta húsið. Hann var alveg á öðru hundraðinu enda vitlaust að vera í verðmötum á fasteignum þessa dagana því allir eru að endurfjármagna eða fjármagna með nýju íbúðalánum bankanna. Við erum reyndar ekki á þeim buxunum, heldur vegna fyrirhugaðrar fjárfestingar í atvinnufyrirtæki og húsið hefur aldrei verið endurverðmetið af Fasteignamatinu síðan við fluttum inn á steininn. Enda erum við í raun enn að byggja, fullt óklárað ennþá. Og þess vegna er ég nú að minnast á þessa heimsókn. Ég stóð mig nefnilega að því að vera að afsaka það við bláókunnugan fasteignasalann af hverju það vantaði enn gólfefni hér og loftaefni þar... Eins og það komi honum nokkuð við hversu langt eða stutt við erum komin í að fullklára húsið!!?? Oh, ég fór í taugarnar á sjálfri mér þegar ég uppgötvaði þetta...
..

Léttvínspotturinn...

...í vinnunni féll í minn hlut að þessu sinni. Glæsilegt að byrja vikuna á því að vinna fullt af rauðvíni og hvítvíni!!!

..