Föstudagur!!!!

Það er loksins komin föstudagur á ný...og vinnudagurinn bráðum búinn. Ég ætla snemma heima í dag og ekki að vinna á morgun. Gera sem minnst alla helgina, slappa af, sofa, borða og kannski fara og heimsækja vinafólk okkar í sumarbústað í Landssveitinni. Hljómar það ekki bara ágætlega??

...

Streita...

...hrjáir mig þessa dagana. Sef órólega og vakna klukkan fimm á morgnana og er farin að plana daginn. Hvað ég þurfi nú að gera í vinnunni, muna eftir þessu, ekki gleyma hinu, hringja í þennan, skrifa þessum. En þá er svo sem ekki verra að bara drífa sig á fætur...en það er bara svo erfitt. Það er svo dimmt úti og heyrist bara í rigningunni eða vindinum. Það bjargar þó deginum að fá einn lítinn kúrukall (lesist: fress) sem malar eins og 6 lítra díeselvél upp við eyrað á mér. Murrrrrrrrrrrr........ Þá slaka ég á aftur og dett inn í draumalandið í hálftíma. Verst að Nebbalingur kemur ekki eftir pöntun klukkan hálfsex að morgni. Þarf að gera eitthvað í þessu, þjálfa hann betur! En það er nokkuð ljóst að gæludýr draga úr streitu.

42 dagar þangað til ég fer í stelpuferð til Stokkhólms....

Og bíóferðin...

...(mín bara dugleg að blogga í dag..)...myndin með þeim Hugh og Söndru er alveg frábær! Two weeks notice heitir hún og ég skemmti mér alveg konunglega á henni. Ekki spillir fyrir að elskan hann Hugh leikur ekkert ósvipaðan karakter og í About a Boy. Ekki svona "wimpy" gæi eins og í sumum myndum, heldur svona sjálfsöruggur glamúrgæi með breskan hreim. Adorable...eins og Bretinn myndi segja. Og Sandra var óvenjuspör á taugakippina og brussuskapinn. Og myndin er sem sagt ósköp sæt...en með ágætis handrit! Og ekki of Hollywood-væmin.

Og þeir sem ætla að skamma mig fyrir að hafa farið í bíó þrátt fyrir eitthvað "bíóverkfall" þá hlusta ég ekki á svona vitleysu. Hafið þið farið í bíó í bíólandinu sjálfu? Það kostar nú bara ekkert minna en hér! Og hana nú...

Og hitt....

...um okkur vitleysingana sem æðum á fjöll og þurfum að láta bjarga okkur. Það fýkur sjaldan eins í mig og þegar ég heyri þetta. Eins og við séum bara einhverjir heilalausir hálfvitar sem brunum yfir skafla og hæðir og hóla og jökla og sprungur..án þess að hugsa. Já, mér verður agalega misboðið. Því við höldum aldrei af stað nema að athuga veðurspá. Og þótt ekki séð spáð sól og blíðu í febrúar, þá förum við nú yfirleitt nema varað sé við stormi, enda vel útbúin og getum keyrt í blindu, myrkri og stórhríð. Eftir fyrirfram ákveðnum leiðum sem við eigum í GPS tækjunum og fartölvunum. Erum með NMT síma, VHF talstöð og sumir jafnvel með fleiri en eitt tæki af hverju. Þessar leiðir krækja fram hjá giljum, sprungum og öðrum farartálmum. Erum vel útbúin með mat, drykk og hlýjan skjólfatnað. Ef erfiðlega gengur þá tökum við á því. Silumst stundum áfram 1 km á klukkutíma ef það er þá svo gott. Ef eitthvað bilar er reynt að gera við það. Ef óhapp verður þá koma ferðafélagarnir til hjálpar. Verða jafnvel stundum fyrir tjóni sjálfir við að hjálpa. En þetta vitum við...áður en við leggjum af stað og erum undir þetta búin. En það geta orðið óhöpp. Ekkert síður en þegar maður er að keyra á Miklubrautinni eða austur í Hveragerði. Og þá reynum við fyrst að athuga hvort félagar okkar í bænum geti aðstoðað, ef ferðafélagarnir geta það ekki. Það er allt reynt áður en björgunarsveitir eru kallaðar til. Sem betur fer höfum við hjónin hingað til ekki þurft á þeim að halda (7-9-13), höfum getað bjargað okkur sjálf. Og hvað er "pointið" með þessum skrifum? Jú, ekki dæma alla ferðamenn á hálendinu vegna einhverja örfárra. Og ekki dæma alla þá sem þurfa á björgunarsveit að halda....þeir lentu ekki í ógöngum bara af því að þeir gerðu eitthvað viljandi eða höguðu sér á óábyrgan hátt! Það var nú bara þetta sem ég vildi segja. Við erum ekki öll fífl sem förum á fjöll...

Það sem ég ætlaði að segja...

...um Sörvævor, var hversu rosalega mikið ég fékk út úr því að horfa á þennan fyrsta þátt. Karlmennirnir allir voða macho, hjuggu tré og kveiktu eld á broti úr sekúndu og voru búnir að koma sér upp skýli fyrsta kvöldið. Hnykkluðu vöðvana og sögðu með fimm mínútna millibili "æ, hvernig ætli konurnar spjari sig" og Der Übermensch skein úr hverju andliti. "Þær eru örugglega ekki eins vel haldnar og við.." Sem var alveg rétt, þær gátu ekki kveikt eld fyrr en seint og síðar meir, ein var meira og minna veik - gat ekki gengið og var sífellt flökurt, þær þvoðu frekar undirfötin sín í stað þess að byggja skýli, fengu taugaáfall þegar kónguló á stærð við kött var að þvælast í kringum bækistöðvarnar þeirra, ein þeirra heyrnarlaus og skildi varla nokkuð eftir að myrkrið skall á og lá þarna út af til hliðar við hinar, allt voða trist eitthvað. Enginn matur, nema fisksýnishorn á stærð við fingurbjörg. Matur handa átta, vesgú! Þetta leit ekki vel út. Á meðan héldu karlmennirnir átta áfram að hnykkla vöðvana, sem voru bæ ðe vei ekkert spennandi....allir ljótir. Í þeirra hóp var smá valdabarátta í gangi á meðan konurnar sungu gospellög. Svo kom fyrsta keppnin um goðið góða sem gefur þrjá daga í viðbót án þess að fara á ættbálkaþing. Ansi flókin keppni...kraftar, seigla, snerpa og gáfur. Og jafnvægi!!!! Og það vita allir að karlar geta ekki rassgat í jafnvægislistum...svona almennt. Það borgar sig að vera með lægri jafnvægispunkt! Þarna trítluðu þreyttar og teknar konurnar léttilega yfir ræfilslegan tréstubb...sem karlarnir voru búnir að reyna að skríða klofvega yfir. Og auðvitað unnu þær!!!!! Áfram konur!!!!!!! Við hjónin fögnðum ákaft...karlfauskarnir áttu ekkert betra skilið eftir að hafa verið svona sigurvissir. Hah! Sem sagt....góður þáttur. Bíð spennt eftir meiru. Nú vantar bara CSI til að fullkomna mánudagskvöldin.....

Það var svo mikið sem ég....

...ætlaði að tjá mig um, sérstaklega í morgun. En svo mætti ég í vinnuna og þar var bara allt brjálað að gera. Það á að banna svona daga! Komst ekki á toilettið né að sækja mér kaffi eða neitt. Kúnnar og starfsfólk biðu bara í röðum eftir að ná athygli minni. Úffpúff! Og núna er klukkan bráðum fjögur...og ég ætla bara að stinga af á kristilegum tíma svona einu sinni og fara í bíó með vinkonu minni! Fara að sjá Hugh Grant og Söndru Bullock. Jebb. Rómantísk gamanmynd.... *andvarp*

En þar sem ég er búin með þennan ágæta kaffibolla, sem ég hljóp til að ná mér í, þá hef ég ekki afsökun fyrir því að segja neitt meir hér, verð að halda áfram að vinna. Mun því tjá mig síðar um þetta tvennt sem mér lá á hjarta. Ykkur til fróðleiks sem ekki geta beðið þá varðar það annars vegar Sörvævor (sem byrjaði aftur í gær) og fjallamennsku í brjáluðu veðri (af því það er alltaf verið að nöldra eitthvað yfir okkur "brjálæðingunum" sem æðum á fjöll, hugsunarlaust, og þurfum að láta bjarga okkur fyrir dágóðan pening).

Sem sagt....more to come... :o)

Mánudagur á ný...

Þetta var alveg ágætis helgi, sérstaklega gærdagurinn. Laugardagur fór í vinnu að heiman og heima og vorum við hjónin örþreytt á laugardagskvöldið. Skemmtun okkur þó konunglega yfir Júróvisjón. Fyrirsjáanleg úrslit, en samt gaman. Og í gær var maður bara heima, svaf fram eftir morgni, horfði á Ice Age (alveg frábær mynd!), eldaði góðan mat og bara slappaði af, eða svona næstum því. Þvottahúsið átti óskipta athygli mína í einhverja klukkutíma. En það er bara mjög afstressandi að strauja og brjóta saman þvott. Mæli með því.
Annars á ein kona mína aðdáun í dag. Það er hún Andrína. Mér sýnist á öllu að hún hafi verið föst á vélsleðanum sínum á svipuðum slóðum og við valkyrjurnar börðumst áfram í gegnum krapaflæmi fyrir tæpu ári síðan í Kvennaferð 4x4. Þar birtust heilu stöðuvötnin og stórfljót á stöðum þar sem ekkert segir til um slíkt á landakorti. Ég hélt ég myndi syngja mitt síðasta einmitt í einum djúpum krapapytti sem fékk það ágæta viðurnefni "Soffíusund" eftir þá viðureign (sem stóð í einhverja klukkutíma...). En að sitja þarna í ísköldu krapavatninu í þrjá tíma....vá. *hrollur*

Það er mikil blessun...

...að það skuli vera kominn föstudagur. Ég hefði ekki "meikað" einn virkan dag í viðbót í þessari viku. Sumir dagar eru verri en aðrir. Svo koma heilu vikurnar sem eru vondar. *hrollur* Þótt ég þurfi að vinna á morgun þá er mér sama. Það er allt annað að vinna í rúligheden á laugardegi en á venjulegum virkum degi. Svo er bara að slaka vel á á sunnudaginn svo maður sé til í slaginn á mánudegi.

49 dagar þangað til ég fer til Stokkhólms....

Ég trúi þessu ekki....

...eftir því sem ég sá í fréttum í gær virðist Steingrímur Joð vera eini þingmaðurinn sem kom með einhverjar athugasemdir í svipuðum dúr og ég nefndi hér fyrir neðan. Nú er mér hætt að lítast á blikuna. Ég og Steingrímur Joð erum farin að eiga samleið í ýmsum málum. Umhverfisvernd (erum bæði á móti þessu ljóta virkjunarskrímsli fyrir austan) og svo þetta. Nú er mér ekki rótt.... *svitn*

Það eru svo sem ekki slæmar fréttir...

...að okkar ágæta ríkisstjórn ætli að dæla fjármagni út í atvinnulífið til þess að koma boltanum til að rúlla á ný og án þess að hækka skatta. Aðalmálið er víst að minnka atvinnuleysi. Og eins og áður er fjármagnið fyrst og fremst eyrnamerkt vega- og byggingarframkvæmdum. Þá spyr ég....hvað með hinn helminginn á atvinnuleysisskrám? Þann helminginn sem ekki er með aukatólið lafandi á milli lappanna? Að hvaða leyti kemur þetta atvinnulausum konum til góða? Já, og þeim karlmönnum reyndar líka sem ekki vinna við að byggja, hanna eða smíða? Ég er ekki að segja að einhverjar konur muni ekki fá vinnu út á þetta og ég átta mig svo sem einnig á því að þegar til lengdar lætur mun þetta skila sér út í hagkerfið sem kemur öllum til góða. En hvað með núið? Af hverju falla ráðamenn alltaf í sömu gryfjuna? Af hverju var ekki fjármagni veitt til rannsóknarstarfa á sviði menntamála eða heilbrigðismála? Eða verkefni á sviði verslunar, viðskipta eða þjónustu? Starfshópa og átaksverkefni í málaflokkum sem fjalla um fjölskyldumál og heilbrigðismál? Já, eða til að veita þá þjónustu í heilbrigðiskerfinu sem er lögbundin en ekki hefur verið til fjármagn fyrir? Látið mig þekkja það.....veit ýmis dæmi því tengdu.

Allavega, ég er ekki ósátt við aðgerðirnar sem slíkar...heldur hvernig fjármagninu er varið. Af hverju er verið að mismuna starfsgreinum? Af hverju eiga bara verktakar að njóta góðs af?
Ef einhver sér meiri glóru í þessu en ég, látið mig vita....

Pústi dagsins lokið...í bili.

Þurrkatíminn mikli...

....þegar hitastigið sveiflast úr mínus fimm í plús fimm þá lætur mín heldur betur á sjá. Þurrar varir, þurrt hár, þurrar hendur, þurrt loft, sárar nasir....þoli ekki svona veðurfar. Þá er rakinn á Flórída skárri, enda er maður mjúkur eins og barnsrass þegar maður er búinn að vera þar í smátíma að vetrarlagi. Það er löngu kominn tími á smá upphalningu....klippingu, dagsstund hjá snyrtifræðingi, heilnudd, slökun.... *andvarp* Það verður að bíða næsta mánaðar, febrúar er búinn...svona fjárhagslega séð...

Já, þetta var bjútí-blogg dagsins... Góð ráð mega gjarnan sendast á snjofus@hotmail.com

Æ.....

...það er of mikið að gera hjá mér í vinnunni. Enda besti tími dagsins að loknum opnunartíma...þá fær maður vinnufrið. Og frið til að kíkja á netið. Og blogga. Annars var verið að kvarta yfir því við mig að ég hefði ekkert bloggað í "marga daga".... !!! Það er af því að það er alltaf verið að trufla mig í vinnunni...út af einhverju tengdu vinnunni! Þ.e.a.s. viðskiptavinirnir....þvílík ósvífni... :o)

Sem sagt...í gær vorum við hjónin með matarboð...jeppaklúbburinn sem við erum í hittist reglulega yfir góðri máltíð og skemmtir sér við glens og grín langt fram eftir kveldi. Ég fór sem sagt að sofa í gær með harðsperrur í kinnunum. Í dag er aðalmálið að hún Sunna kisa, mamma Nebba, fór í aðgerð í morgun. Verið að taka hana úr sambandi svo hún komi ekki með fleiri Nebba á meðan við hjónin skreppum á fjöll yfir helgi. Hún hélt nebblega orgíu af bestu gerð í fyrra þegar við vorum í burtu. Afraksturinn var þá fjórir "bastarðar"...en Sunna er sko hefðarköttur...sem vildi ekki fínan persneskan prins heldur nældi sér í nokkra úr fresskattagenginu þarna á Álftanesi. Hún fær ekki að komast upp með slíkt aftur og var því svipt öllu sem heitir kynhvatir klukkan hálftíu í morgun. Á heimili mínu búa því þrír geldingar í dag. Fróðlegt að sjá hvort valdabaráttan riðlist eitthvað...hún er alltaf í gangi. Endalaus urr og hvæs. Barátta um svefnstaði og matardalla. Hver fái að kúra hjá "mömmu" í kvöld. Já, þessi dekurdýr geta verið erfið....

Playstation 2...

...er aðalmálið í dag. Bóndinn fékk hana í afmælisgjöf. Ég keypti líka tvo leiki. Kappakstursleik (því ég vinn hann alltaf í svoleiðis og það er ljúft...) og svo Hringadróttinssögu. Ég er "stökk" í fyrstu baráttunni, þ.e. við Ringwraithana. Fór því inn á svona svindlsíðu og prentaði út svona tips. Leið eins og tólf ára tölvunörd, karlkyns, þegar ég náði í þetta á prentarann..... En einu lofa ég...ég skal vera komin lengra eftir helgina. Og hvern valdi ég? Aragorn...að sjálfsögðu!

P.s....voruð þið búin að sjá nýjustu myndirnar úr þriðju myndinni?? Ekki? Kíkið þá á þessa síðu, þar finnið þið allt nýtt um LOTR:ROTK.

Úff.....

...þetta er nú meira brjálæðið. Eftir að hafa átt töluvert rólegan morgun (þýskutíminn féll niður og ég fór bara í heimsókn til vinkonu minnar og við hittum þá þriðju í kaffistofunni í Þjóðmenningarhúsinu. Namminamm...súpan og brauðið þarna er alveg syndsamlega gott) þá er síðdegið þeim mun klikkaðra. Dísus...ég er komin með verki í kjálkann af því að tala við milljón manns og leiðbeina fullt af fólki sem ég furða mig á að hafi yfir höfuð ratað hingað í vinnuna til mín. Ég held ég hafi sett persónulegt met í því hversu marga viðmælendur ég gat afgreitt á hálftíma. Og svo bara bætist við verkefnin á borðinu sem þurfa helst að klárast í gær.
Ég stalst fram hjá fullt af fólki í biðröð frammi og fór upp og náði mér í grænt te. Sit hérna fyrir framan tölvuskjáinn og með lokað að mér. Er að anda djúpt. Slaka á. Ætla að gefa mér fimm mínútur í það. Svo helli ég mér aftur út í frumskógarstríðið....

Sjónvarp...

...er stundum hið allra besta sem hægt er að hanga yfir. Ekki síst á kvöldum eins og í gærkveldi. Átti sem sagt alveg frábæra stund fyrir framan imbann í gær. Og verð að segja að lögin þrjú sem kynnt voru til sögunnar fyrir undankeppnina í Júróvisjón voru bara nokkuð skemmtileg. Svo var Frasier góður að vanda, The Court á Stöð 2 var góður og Philly á Skjá 1 var líka nokkuð skemmtilegur. Náði ekki að horfa á Dead Zone en geri það í kvöld ef ég verð ekki of þreytt til að bíða eftir endursýningu. Jamm, ég og Nebbi kúrðum bæði undir sæng og horfðum á kassann....hið "bestasta" mánudagskvöld. :o)

Í kvöld verður haldið upp á afmæli bóndans. Ég vona að hann verði búin að skúra og baka þegar ég kem heim...

Nýjar tölvur...

..í vinnunni. Komin vonandi með tölvu sem ekki frýs mörgum sinnum á dag. Það gat stundum gert mig snartjúllaða að vera í miðju kafi við að lesa netpóstinn minn eða eitthvað og svo bara FROST. Grrrrr.... Það eina við þetta nýja er að núna er ég bara með msn-messenger, þannig að þið sem eruð með það og viljið ná sambandi við mig í vinnunni sendið mér endilega msn-nafnið ykkar. Þetta á ekki síst við ykkur sem ég var með á Yahoo messenger. Ég er "snjofus" á msn :o)

Jæja, er á leiðinni heim í sunnudagssteikina....þessi sem átti að vera í gær en var geymd þar til í dag því jeppasjúklingurinn fór á fjöll. :o) Namminamm....

Fjalla-Eyvindur..

...kom heim klukkan fimm í nótt. Örmagna en ánægður eftir ferðina. Þetta var víst obboslega gaman. Ekki síst því þeir félagar komu að gagni og gátu aðstoðað aðra í vandræðum. Og fengu ágætan skammt af jeppaferðum, snjó og GPS-tækjum....þetta ætti að duga fram að næstu helgi en þá er fyrirhugað þorrablót í Gæsavatnaskála inn við Vatnajökul norðvestanverðan. Það ætti að verða gaman! :o)

Eiginmaður minn er illa haldinn...

...af fjalla- og jeppabakteríu. Fór í morgun eldsnemma inn á miðhálendið til að "bjarga" félögum sínum sem höfðu verið á leiðinni úr bænum upp í Setur, við rætur Hofsjökuls, í meira en 32 tíma (frá eftirmiðdegi á föstudegi fram til kl. 2 aðfararnótt sunnudags en þá komust þeir loksins í skálann...). Ferðalangana þjakaði ýmislegt m.a. brotinn öxull, ónýtir felguboltar, beyglaðar felgur, dekkjavesen o.fl. o.fl. Síðast þegar ég talaði við hann þá var kominn blindbylur, brjálað veður og þeir áttu eftir kílómeter í skálann og það var bara fínt í honum hljóðið.... Hinir, sem fyrir voru, voru nýlega komnir aftur í skálann eftir smá viðgerðarleiðangur (skildu einn bíl eftir í gær nokkra km. frá skálanum) og eru að bíða eftir "björgunarmönnunum". Ætli ég fái bóndann nokkuð heim fyrr en í nótt einhvern tímann??

Það er kannski hjákátlegast að innst inni hefði ég alveg verið til í að fara með en uss... ekki segja neinum...

p.s. Mikið var gaman að handboltinn fór vel í dag. Ég hafði ekki taugar til að horfa á hann en sendi strákunum bara baráttukveðjur. Það greinilega dugði!! :o)

Jæja, Björn bóndi...

...er farinn að hressast. Ætla að kíkja í Smáralindina örstutt í dag og kíkja eftir gjöf handa stúlkunni góðu sem fann hann Nebba minn. Svo get ég farið að hlakka til vorferðar til Stokkhólms....jibbííí!!! Bara tveir mánuðir þangað til við aldagömlu vinkonurnar skellum okkur í helgarferð að heimsækja eina aldagamla vinkonu í viðbót. Ábendingar um góða staði til að heimsækja (veitingastaði og búðir) eru vel þegnar! Lengi lifi samkeppni milli flugfélaga!!!

Stund milli stríða....

...dagur tvö í veikindum. :o(
Ég er ekki sú þolinmóðasta þegar ég þarf að liggja í bælinu. En þó voru tvær litlar fréttir sem glöddu mitt hjarta í morgun. Önnur af því að litla tískudrósin innra með mér fagnaði ákaft og hin af því að ég þreytist seint á því að hlæja að sumu fólki (Já, ég er svona vond). Sú frétt birtist í Mogganum líka en þar sem ég fann hana ekki á netútgáfunni þá fer efni hennar lauslega hér: Hin eina sanna Britney Spears nennti greinilega ekki að hanga yfir nýjustu mynd Robert Downey's jr. á Sundance kvikmyndahátíðinni og þóttist þurfa að fara eitthvað annað eftir að 45 mín. voru liðnar. Síðar lét þessi elska hafa eftir sér að henni hafi þótt myndin skrítin, eins og reyndar Sundance hátíðin öll því "myndirnar hérna eru allar skrítnar, það þarf að hugsa svo mikið við að horfa á þær"....... Alveg frábær frétt og mun stytta mér stundir í rúmlegunni.... Takk Britney!!

Við hjónin...

framkvæmdum alveg hávísindalega könnun í gær. Athugað var hvort okkar gerði "kossahljóðið" þegar við kyssumst. Það kom í ljós að við gerum það bæði. Þið hefðuð átt að sjá svipinn á bóndanum þegar ég kyssti hann og gerði ekkert hljóð. Honum fannst þetta eitthvað skrítið og prufaði að kyssa mig aftur. Og þá sprungum við úr hlátri! Ég hef sjaldan tekið þá í eins skemmtilegri rannsókn! Alveg frábær mánudagsskemmtun. Mæli með því að þið prufið þetta....hvort ykkar framleiðir hljóðið? :o)